Να ζεις. Nα δημιουργείς.


Μετά από πολλές περιπλανήσεις, βρήκα το καταφύγιο μου στην οργανοποιία. Το άρωμα του κυπαρισσιού με έχει μεθύσει. Έβενος, παλίσανδρος, σφενδάμι, goma elemi, αλκοόλες, σκαρπέλα και ξύστρες απλωμένα τριγύρω και εγώ πιστός στο ραντεβού μου, κάθε μέρα τα αγγίζω, τα ενώνω και περιμένω να ακούσω τις φωνές τους. Επαρχία στο βορρά των εποχών, των χρωμάτων, των οσμών. Η μυρωδιά του βρεγμένου χώματος μετά την καταιγίδα, ανάμνηση μακρινή, είναι μέρος της καθημερινότητας. Ζω το όνειρο ενός ανθρώπου που αγαπάει αυτό που κάνει και το μοιράζεται (που αγαπάει να δημιουργεί και να μοιράζεται).